Μουρίκης, Σπυρίδων

του Ιωάννη (Α.Μ. 656)

Γάϊο Παξών, 01.01.1918 - Αθήνα, 17.02.1989

Εισήλθε στη Σ.Ν.Δ. στις 30.09.1936 και αποφοίτησε στις 27.08.1940 ως μάχιμος Σημαιοφόρος. Προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο την 01.01.1943 (με μεταγενέστερη πράξη, αναδρομικά από τις 27.08.1942), σε Υποπλοίαρχο την 01.01.1945 (με μεταγενέστερη πράξη, αναδρομικά από τις 27.08.1944), σε Πλωτάρχη στις 31.12.1949 (με μεταγενέστερη πράξη, αναδρομικά από τις 27.08.1948), σε Αντιπλοίαρχο στις 16.08.1953 (αναδρομικά από τις 14.01.1953) και σε Πλοίαρχο στις 31.12.1961. Στις 20.12.1967, αποστρατεύθηκε για τη συμμετοχή του στο Κίνημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου Β' (13.12.1967) και στις 03.02.1968 αποτάχθηκε για τον ίδιο λόγο. Στις 21.10.1974, μετά την επάνοδο στη Δημοκρατία (τέλη Ιουλίου του 1974) και στο πλαίσιο της αποκατάστασης όσων είχαν αντιταχθεί στο δικτατορικό καθεστώς της περιόδου 1967-1974, ανακλήθηκε η απόταξή του και θεωρήθηκε ότι αποστρατεύθηκε στις 03.02.1968. Στη συνέχεια, στις 18.04.1975, ανακλήθηκε η παραπάνω αποστρατεία του επειδή οφειλόταν στην αντίθεσή του στο δικτατορικό καθεστώς, προήχθη αναδρομικά σε Αρχιπλοίαρχο από τις 20.12.1967 και σε Υποναύαρχο από τις 22.06.1968, ενώ θεωρήθηκε ότι αποστρατεύθηκε στις 31.05.1973. Στις 26.04.1975, επαναφέρθηκε στη μόνιμη υπηρεσία ως μηδέποτε αποστρατευθείς και προήχθη σε Αντιναύαρχο αναδρομικά από τις 31.05.1973. Στις 14.09.1976, αποστρατεύθηκε με αίτησή του ως Αντιναύαρχος ε.α., με παράλληλη απονομή του τίτλου του Επίτιμου Αρχηγού Ναυτικού.

Φοίτησε στη Σχολή Συνεργασίας Στρατού- Ναυτικού-Αεροπορίας (1950), τη Ναυτική Σχολή Πολέμου (1955-1956) και τη Σχολή Εθνικής Αμυνας, λαμβάνοντας Πτυχίο Εξειδίκευσης Επιτελούς Εθνικής Άμυνας.

Υπηρέτησε σε πλοία επιφάνειας, καθώς και σε επιτελικές και διοικητικές θέσεις.

Σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του Ελληνο- ιταλικού και του Ελληνο-γερμανικού Πολέμου, υπηρέτησε στο θωρηκτό ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ. Τον Απρίλιο του 1941 μετατέθηκε στο αντιτορπιλικό ΑΕΤΟΣ, με το οποίο ακολούθησε το Στόλο κατά την αποδημία του στη Μέση Ανατολή, λίγες μέρες πριν από την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.

Στη Μέση Ανατολή, υπηρέτησε συνεχώς σε αντιτορπιλικό (ΑΕΤΟΣ, ΑΔΡΙΑΣ, ΣΠΕΤΣΑΙ και ΝΑΥΑΡΙΝΟΝ), μετέχοντας στις συμμαχικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο και το ανατολικό τμήμα του Βορείου Ατλαντικού, περιλαμβανομένων των αποβάσεων στη Σικελία (Ιούλιος 1943, με το ΑΔΡΙΑΣ) και τη Νότια Γαλλία (Αύγουστος 1944, με το ΝΑΥΑΡΙΝΟΝ). Επίσης, πήρε μέρος με το ΑΔΡΙΑΣ στις επιχειρήσεις στη Δωδεκάνησο (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος 1943) κατά τις οποίες τραυματίστηκε κατά την πρόσκρουση του πλοίου σε νάρκη (22.10.1943)244.

Ύστερα από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ως Υποπλοίαρχος, διατέλεσε Σύνδεσμος του Ναυτικού με το Βρετανό Αρχηγό Δωδεκανήσου (1945-1946) και Κυβερνήτης της κανονιοφόρου ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ (1947-1948), την οποία παρέλαβε στο Νόρφολκ των ΗΠΑ, καθώς και των αρματαγωγών ΧΙΟΣ και ΑΛΙΑΚΜΩΝ (1949).

Ακολούθως, με το βαθμό του Πλωτάρχη, υπηρέτησε ως Διοικητής της Ομάδας Ναρκαλιευτικών (1952-1953, ενώ με αυτόν του Αντιπλοιάρχου, ως Διευθυντής του ΓΕΝ/Α1 (1954), Κυβερνήτης του πλωτού συνεργείου ΗΦΑΙΣΤΟΣ και Αρχιεπιστολέας του Ανώτερου Διοικητή Ελαφρών Σκαφών (1957), Κυβερνήτης των αντιτορπιλικών ΙΕΡΑΞ και ΝΙΚΗ (1957- 1958), καθώς και ΔΟΞΑ και ΝΙΚΗ (1958) και, τέλος, ως Διευθυντής του ΓΕΝ/Α2 (1961-1962, Αντιπλοίαρχος/Πλοίαρχος).

Μετά την προαγωγή του σε Πλοίαρχο, ανέλαβε καθήκοντα Αρχιεπιστολέα του Αρχηγού Αιγαίου Πελάγους (1962-1964), Διοικητή της Σ.Ν.Δ. (1964), Ναυτικού Ακολούθου Λονδίνου (1964-1967) και Διοικητή Πλοίων Απόβασης 2 (1967), θέση από την οποία μετέσχε, με πλοία της Διοίκησής του, στο Κίνημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου Β' (13.12.1967).

Μετά την επάνοδό του στη μόνιμη υπηρεσία ως Αντιναύαρχος, διατέλεσε Γενικός Επιθεωρητής Ναυτικού (1975-1976), καθώς και Αρχηγός Ναυτικού και COMEDEAST (1976).

Επίσης, εκτός από άλλες μονάδες του Στόλου, υπηρέτησε στη Σ.Ν.Δ., το Επιτελείο της Ανώτερης Διοίκησης Παρακτίων Δυνάμεων, το Ναύσταθμο Σαλαμίνας, το ΓΕΕΘΑ, το Επιτελείο του Αρχηγείου Στόλου, τη Ναυτική Σχολή Πολέμου, τη Διοίκηση Υπηρεσιών Βοτανικού, το Επιτελείο της Ανώτερης Διοίκησης Ελαφρών Σκαφών και σε επιτελείο του NATO (AFSOUTH, 1959-1961).
Εκτός από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, έλαβε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις του Εμφυλίου, κατά τις οποίες του εκφράστηκαν ευαρέσκειες για την άκρως επιτυχή υποστήριξη μονάδων του Στρατού Ξηράς στο Σταυρό και τα Ασπρόβαλτα της Χαλκιδικής (1948, με το ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ).

Οι ανακρίσεις για το Κίνημα του Ναυτικού (Μάιος 1973), του απέδωσαν ασαφή ενημέρωσίν του αλλά δεν συνελήφθη ούτε προτάθηκε η ποινή δίωξή του.

Τιμήθηκε:
- στις 05.10.1943, με τον Πολεμικό Σταυρό Π Τάξης, για: την εξαιρετικήν ικανότητα ην επέδειξεν εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του κατά τας επιθέσεις του πλοίου [ΑΔΡΙΑΣ] εναντίον εχθρικών υποβρυχίων, εξ ων η μία έσχεν ως αποτέλεσμα την πιθανήν καταστροφήν γερμανικού υποβρυχίου, ως ανεκοινώθη επισήμως παρά του Βρετανικού Ναυαρχείου (στις 27.01.1943, 360 ν.μ. ΒΔ της άκρ. Φινιστέρ και στις 13.02.1943, περί τη νότια ακτής της Λιβερίας),
- στις 05.10.1943, με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων, για: την εξαιρετικήν διαγωγήν και ηρωισμόν ον επέδειξε κατά την συμπλοκήν του πλοίου του [ΑΔΡΙΑΣ] μετά εχθρικών τορπιλακάτων την νύκτα της 20ης/21ην Ιουλίου 1943,
- στις 15.01.1944, με τον Πολεμικό Σταυρό Π Τάξης, για: την απτόητον εμφάνισίν του, καίτοι τραυματισθείς, εξετέλεσεν ηρέμως την σύνδεσιν του πηδαλίου, παραμείνας ατάραχος εις την θέσιν του [κατά την πρόσκρουσιν του ΑΔΡΙΑΣ επί νάρκης στις 22.10.1943],
- στις 15.01.1944, με τον Πολεμικό Σταυρό Π Τάξης, επειδή: παρέμεινεν, υπό σκληρός συνθήκας, επί 39 ημέρας επί του αντιτορπιλλικού ΑΔΡΙΑΣ, του οποίου η πρώρα είχεν αποκοπεί εκ προσκρούσεως επί νάρκης, διετήρησεν ακμαιότατον και υπέροχον ηθικόν και επέδειξεν εξαιρετικήν ιακανότητα, με αποτέλεσμα να δυνηθή το πλοίον, κατόπιν προχείρου επισκευής, να πλεύση εις συμμαχικόν λιμένα, διανύσαν 730 μίλλια, εξ ών 230 εντός εχθρικών περιοχών υπό την απειλήν επιθέσεως εχθρικής αεροπορίας άνευ αντιπάλου και εχθρικών πλοίων επιφάνειας ,
- στις 14.09.1944, με το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων, επειδή: υπηρετήσας επί μακράν χρονικόν διάστημα κατά την διάρκειαν του αγώνος επί αντιτορπιλλικών παλαιού τύπου, δια των συνεχών και αόκνων προσπαθειών του, συνέτεινεν ώστε τα πλοία τούτα, παρά τας γνωστός δυσχερείας τας οφειλομένας εις την παλαιότητα του υλικού, ανταποκριθούν πλήρως εις απάσας τας διαταχθείσας πολεμικός απόστολός, κατά την διάρκειαν των οποίων εξετέλεσε το καθήκον του με ευσυνειδησίαν, επιδείξας εξαιρετική διαγωγήν, ικανότητα και ναυτικά προσόντα (τα ΑΕΤΟΣ και ΣΠΕΤΣΑΙ), και
- στις 16.01.1952, με το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων, για: την επιδειχθείσαν εργατικότητα, ανωτέραν αντίληψιν καθήκοντος και ευδόκιμους υπηρεσίας εν τω κύκλω των ενεργειών του κατά τας [...] επιχειρήσεις της περιόδου 1947-1950.

Έγραψε το Η Εξέλιξις και τα Χαρακτηριστικά των Συγχρόνων Αεροπλανοφόρων και των Πυρηνικών Αεροπλανοφόρων του Μέλλοντος (1957).