Αραπάκης, Πέτρος

του Ιωάννη (Α.Μ. 728)

Καλλιθέα, 11.01.1923-

Εισήλθε στη Σ.Ν.Δ. στις 20.09.1939 και, ως Δευτεροετής Ναυτικός Δόκιμος, απήλθε σε επ' αόριστον άδεια στις 21.04.1941, λίγες μέρες πριν από τη είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα. Τον Οκτώβριο του 1941, στη διάρκεια της Κατοχής, μετά από διαταγή της Γενικής Διεύθυνσης Ναυτικού του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (για το ζήτημα αυτό βλ. στον Πρόλογο), εγγράφηκε στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Από τον Οκτώβριο του 1943, μετά από νέα διαταγή της Γενικής Διεύθυνσης Ναυτικού, παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Λιμενικών Δοκίμων Σημαιοφόρων . Διέφυγε από την κατεχόμενη Ελλάδα, στις 04.03.1944 παρουσιάστηκε στη Μέση Ανατολή (Χαλέπι) και στις 21.03.1944 στη Σ.Ν.Δ. της Αλεξάνδρεια. Εκεί, συμπλήρωσε την εκπαίδευσή του, αποφοιτώντας στις 24.07.1944 ως μάχιμος Σημαιοφόρος, Προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 18.08.1947 (αναδρομικά από τις 03.06.1947), σε Υποπλοίαρχο στις 16.05.1950 (αναδρομικά από τις 19.08.1949), σε Πλωτάρχη στις 10.08.1954, σε Αντιπλοίαρχο στις 08.12.1959, σε Πλοίαρχο στις 24.08.1967 (με μεταγενέστερη πράξη, αναδρομικά από τις 24.07.1964), σε Αρχιπλοίαρχο στις 29.06.1970 (αναδρομικά από τις 24.07.1968), σε Υποναύαρχο στις 29.06.1971 και σε Αντιναύαρχο στις 31.05.1973, αποστρατεύθηκε δε στις 08.01.1975 ως Αντιναύαρχος ε.α. και, παράλληλα, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Αρχηγού του Ναυτικού.

Φοίτησε στη Σχολή Υποβρυχίων (1945), τη Σχολή Συνεργασίας Στρατού-Ναυτικού- Αεροπορίας (1951), τη Σχολή Πυροβολικού(1954) και Αμφιβίου Πολέμου (1955) των ΗΠΑ, τη Ναυτική Σχολή Πολέμου (1958), τη Ναυτική Σχολή Πολέμου των ΗΠΑ (1960-1961) και τη ΝΑΤΟϊκή Σχολή Ειδικών Όπλων στο Ομπεραμεργκάου της Γερμανίας (1971). Έλαβε Πτυχίο Εξειδίκευσης Υπάρχου Υποβρυχίων, Πυροβολικού, Αμφιβίου Πολέμου και Επιτελούς.

Υπηρέτησε σε πλοία επιφάνειας και υποβρύχια, καθώς και σε επιτελικές και διοικητικές θέσεις.

Στη Μέση Ανατολή, μετά την αποφοίτησή του από τη Σ.Ν.Δ., υπηρέτησε στο αντιτορπιλικό ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ, λαμβάνοντας μέρος στις συμμαχικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο, περιλαμβανομένης της απόβασης στη Νότια Γαλλία (Αύγουστος 1944).

Τον Απρίλιο του 1944 (Τεταρτοετής Ναυτικός Δόκιμος), έλαβε μέρος στο Άγημα Εμβολής για την ανακατάληψη των πλοίων του Ναυτικού που, ναυλοχώντας στην Αλεξάνδρεια και το Πορτ Σάιντ, είχαν καταληφθεί από τους στασιαστές του Κινήματος της Μέσης Ανατολής.

Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ως Σημαιοφόρος, διατέλεσε Κυβερνήτης του αποβατικού αρμάτων ΜΗΛΟΣ (1946) το οποίο παρέλαβε από το Βρετανικό Ναυτικό στο Μπήτερ Λέικ της Αιγύπτου και έφερε στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Επίσης, διατέλεσε Κυβερνήτης της ακταιωρού ΝΙΣΥΡΟΣ (1951- 1952, Υποπλοίαρχος) και του ανθυποβρυχιακού περιπολικού ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ II (1952-1954, Υποπλοίαρχος/Πλωτάρχης), ενώ, ως Πλωτάρχης, διατέλεσε Υπασπιστής του Υπουργού Εθνικής Άμυνας (Π. Κανελλόπουλου και Κ. Καραμανλή, 1955-1956), Κυβερνήτης των αρματαγωγών ΑΛΙΑΚΜΩΝ (1956 και 1957- 1958), ΣΤΡΥΜΩΝ (1956-1957), ΛΗΜΝΟΣ (1957) και ΑΞΙΟΣ (1957), καθώς και Διευθυντής ΓΕΝ/Γ1 (1958).

Ως Αντιπλοίαρχος, διατέλεσε Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΙΕΡΑΞ (1962), Διευθυντής ΓΕΝ/Γ5 (1962-1963) και Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΑΣΠΙΣ 1963-1964).

Την περίοδο 1964-1965, υπηρέτησε140 στην Κύπρο ως Ναυτικός Σύνδεσμος μεταξύ της ελληνικής και της κυπριακής κυβέρνησης, συντελώντας, μεταξύ άλλων, στη συγκρότηση του πρώτου Κυπριακού Ναυτικού, με την παραλαβή των έξι ρωσικών τορπιλακάτων και των δύο περιπολικών τύπου ΦΑΕΘΩΝ.

Με το βαθμό του Πλοιάρχου, διατέλεσε Ναυτικός Διοικητής Νοτίου Αιγαίου (1968), Διοικητής των Αντιτορπιλικών Κρούσης (1968- 1970) και Διοικητής του Στολίσκου Αντιτορπιλικών (1970, Πλοίαρχος/Αρχιπλοίαρχος).

Στη συνέχεια, ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή του Α' Κλάδου του Αρχηγείου Ναυτικού και Επιτελάρχη COMEDEAST (1970-1971, Αρχιπλοίαρχος), Διοικητή Στόλου (1971-1973, Υποναύαρχος) και Αρχηγού Ναυτικού και COMEDEAST (1973-1975, Αντιναύαρχος).

Επίσης, εκτός από άλλες μονάδες του Στόλου, υπηρέτησε στη Ναυτική Διοίκηση Νοτίου Αιγαίου, τη Ναυτική Σχολή Πολέμου, το Επιτελείο της 1ης Διοίκησης Ελαφρών Σκαφών και σε επιτελείο του NATO (SHAPE, 1965- 1968).

Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν μέλος των Ενόπλων Ομάδων της αντιστασιακής οργάνωσης PAN και της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιζόμενων Νέων (ΠΕΑΝ).

Εκτός από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις εκκένωσης των δυνάμεων του ΕΔΕΣ από την Πρέβεζα (Δεκέμβριος 1944, με το αντιτορπιλικό ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ), καθώς και στις ναυτικές επιχειρήσεις του Εμφυλίου.

Τον Ιούλιο του 1974, ως Αρχηγός του Ναυτικού και ενώ κατέρρεε η τελευταία δικτατορική κυβέρνηση, ανέλαβε πρωτοβουλίες που έδρασαν αποφασιστικά στην κατάπαυση του πυρός στην Κύπρο μετά την τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο.

Τιμήθηκε με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων:
- στις 14.07.1948, με τον Πολεμικό Σταυρό Γ' Τάξης, επειδή: δια των ευστοχών πυρών του αντιτορπιλικού ΑΣΤΙΓΞ από το Κορινθιακού κατά τας επιχειρήσεις της Ρούμελης, προυξένησε σημαντικός απώλειας εις [τους αντιπάλους] και προσέφεραν σημαντικός υπηρεσίαςεις τας μαχομένας εθνικός δυνάμεις (Αξιωματικός Πυροβολικού του πλοίου), και, και
- στις 16.01.1952, για: την επιδειχθείσαν εργατικότητα, ανωτέραν αντίληψιν καθήκοντος και ευδόκιμους υπηρεσίας εν
τω κύκλω των ενεργειών του κατά τας [... ] επιχειρήσεις της περιόδου 1947-1950.

Έγραψε Το Τέλος της Σιωπής (2000).