1. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
  2. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΟΙΝΟΥ
  3. ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ
  4. ΧΟΡΗΓΙΕΣ

Παππάς, Νικόλαος

του Βελισαρίου (Α.Μ. 900)

Κύμη, 21.08.1930 - Πατέραςτου Βελισσαρίου Παππά (Α.Μ. 1641).

Εισήλθε στη Σ.Ν.Δ. στις 30.09.1948 και αποφοίτησε στις 07.04.1952 ως μάχιμος Σημαιοφόρος. Προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 11.04.1955, σε Υποπλοίαρχο στις 18.04.1959, σε Πλωτάρχη στις 11.06.1965 (με μεταγενέστερη πράξη, αναδρομικά από τις 07.04.1964) και σε Αντιπλοίαρχο στις 04.09.1968 (με μεταγενέστερη πράξη, αναδρομικά από τις 07.04.1968).

Στις 25.10.1973, αποτάχθηκε για την «Ανταρσία» του αντιτορπιλικού ΒΕΛΟΥΣ, το οποίο, ως Κυβερνήτης του, οδήγησε στο Φιουμιτσίνο της Ιταλίας (26 Μάίου 1973) στο πλαίσιο του αντιδικτατορικού Κινήματος του Ναυτικού (Μάιος 1973) και αποβιβάστηκε εκεί με 30 αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, ζητώντας πολιτικό άσυλο . Παράλληλα, κηρύχθηκε έκπτωτος της ελληνικής ιθαγένειας και παραπέμφθηκε στο Ναυτοδικείο . Στις 13.08.1974, μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας (τέλη Ιουλίου του 1974), επαναφέρθηκε στη μόνιμη υπηρεσία ως μηδέποτε απομακρυνθείς, παράλληλα προαγόμενος σε Πλοίαρχο (αναδρομικά από τις 23.06.1974) . Στη συνέχεια, προήχθη σε Αρχιπλοίαρχο στις 20.12.1979, σε Υποναύαρχο στις 05.01.1982 και σε Αντιναύαρχο στις 23.03.1982, αποστρατεύθηκε δε στις 22.12.1986 ως Ναύαρχος ε.α., με παράλληλη απονομή του τίτλου του Επίτιμου Αρχηγού ΓΕΝ.

Μετεκπαιδεύθηκε στη βρετανική Σχολή Ναυτιλίας (1958-1959) και έλαβε Πτυχίο Εξειδίκευσης Ναυτιλίας/Κατεύθυνσης. Φοίτησε στη Ναυτική Σχολή Πολέμου (1968) και τη Σχολή Άμυνας του ΝΑΤΟ (1971).

Υπηρέτησε σε πλοία επιφάνειας, καθώς και σε επιτελικές και διοικητικές θέσεις.

Διατέλεσε Κυβερνήτης, ως Σημαιοφόρος, των ναρκαλιευτικών ΣΑΛΑΜΙΝΙΑ (1954) και ΚΑΛΥΜΝΟΣ (1954), ως Ανθυποπλοίαρχος, του υδρογραφικού ΒΕΓΑΣ (1956) και, ως Υποπλοίαρχος, των κανονιοφόρων ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ (1960) και ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ (1962), καθώς και Υπασπιστής του Υπουργού Εθνικής Άμυνας (Π. Γαρουφαλιά, 1964-1965, Υποπλοίαρχος/Πλωτάρχης).

Με το βαθμό του Πλωτάρχη, υπηρέτησε ως Κυβερνήτης του αρματαγωγού ΛΕΣΒΟΣ (1965-1967)και του αντιτορπιλικού ΛΕΩΝ (1967-1968), με αυτόν δε του Αντιπλοιάρχου, Διευθυντής Β1 (1968-1969), 5ου Επιτελικού Γραφείου (1969-1971) και 3ου Επιτελικού Γραφείου (1970) του Αρχηγείου Ναυτικού, Διοικητής του Κέντρου Εκπαίδευσης ΠΟΡΟΣ (1991-1972) και Κυβερνήτης του αντιτορπιλικού ΒΕΛΟΣ (1972-1973), θέση στην οποία υπηρετούσε κατά το Κίνημα του Ναυτικού (Μάιος 1973).

Μετά την επάνοδό του στο Ναυτικό, ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή Διοίκησης του Ναυστάθμου Σαλαμίνας (1974-1976, Πλοίαρχος), Ακολούθου Ενόπλων Δυνάμεων Λονδίνου (1976-1979, Πλοίαρχος), Διοικητή του Στολίσκου Ταχέων Σκαφών (1979-1980, Πλοίαρχος/Αρχιπλοίαρχος) και Αντιτορπιλικών (1980-1982, Αρχιπλοίαρχος/Υποναύαρχος), Υπαρχηγού ΓΕΝ (1982, Υποναύαρχος), Διοικητή Ναυτικής Εκπαίδευσης και της Σ.Ν.Δ. (1982, Υποναύαρχος) και, τέλος, Αρχηγού ΓΕΝ (1982-1986, Αντιναύαρχος).

Επίσης, εκτός από άλλες μονάδες του Στόλου, υπηρέτησε στο Επιτελείο της Διοίκησης Ναρκαλιευτικών, τη Ναυτική Διοίκηση Νοτίου Αιγαίου, καθώς και στο Επιτελείο του Αρχηγείου Αιγαίου Πελάγους και της Διοίκησης Ναρκοπολέμου.

Στις 09.09.1967, του εκφράστηκε η άκρα ευαρέσκεια του Αρχηγού του ΓΕΝ, για: την επιτυχή έρευναν και διάσωσιν ναυαγών υπό Ναυτιλίας επειδή:, χάρις εις το επιδειχθέν υπ’ αυτού πνεύμα αποφασιστικότητας και αλτρουισμού, ως και τας καταβληθείσας παρακεκινδυνευμένας ενεργείας, κατέστη δυνατή διάσωσις εκ βεβαίου πνιγμού οκτώ μελών του πληρώματος του βυθισθέντος την 7ην Σεπτεμβρίου πετρελαιοκινήτου ΣΤΡΑΤΩΝΙΚΗ.

Την περίοδο 1989-1990, χρημάτισε Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας (κυβερνήσεις I. Γρίβα και Ξ. Ζολώτα).
 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ VIDEOS

ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

Δείτε όλους τους Διαγωνισμούς