Ιστορικό

Μιαούλης

Το 1827 ιδρύθηκε στην πόλη του  Πόρου  ο πρώτος ναύσταθμος της ελεύθερης Ελλάδος  και το 1831 ανακοινώνεται επίσημα η νέα του θέση στο ΚΕ ΠΟΡΟΣ . Η Ναυτική Υπηρεσία του εν Πόρω Ναυστάθμου διατηρήθηκε με αυτή την ονομασία μέχρι το 1833, οπότε συγκροτήθηκε από τον Όθωνα το Διευθυντήριο επί των Ναυτικών με διττή υπόσταση Ναυαρχείου και Ναυστάθμου. Το 1843 το Διευθυντήριο επί των Ναυτικών ονομάστηκε Ναυτικόν Διευθυντήριον με υποτεταγμένες υπηρεσίες τον Ναύσταθμο, τον Λόχο Τεχνιτών, το Ναυτικό Νοσοκομείο Πόρου και το Ναυτοδικείο. Μετά τη μεταφορά του Ναυστάθμου στη Σαλαμίνα, το 1878, η βάση του Πόρου χρησιμοποιήθηκε σαν Κέντρο Εκπαίδευσης ναυτών και γι’ αυτό εξάλλου μετονομάστηκε σε «ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΡΟΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ». Στη συνέχεια και μέχρι τις αρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εγκαταστάθηκαν στο «ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΡΟΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ» το Συγκρότημα Σχολών Π.Ν. μαζί με την Ανωτέρα Διοίκηση Σχολών (ΑΔΣ), καθώς και το Αρχηγείο Εκπαιδευτικής Μοίρας. Μετά την απελευθέρωση λειτούργησε εκ νέου ως Κέντρο Προπαιδεύσεως και Εκπαιδεύσεως Ειδικοτήτων Ναυτών και Ναυτοπαίδων, μέχρι το 1952. Από το 1952 έως το 1991 χρησιμοποιήθηκε σαν Σχολή Υπαξιωματικών Π.Ν. Με διάφορες ονομασίες : «ΣΧΟΛΗ ΝΑΥΤΟΠΑΙΔΩΝ», «ΣΔΥΝ» και «ΣΜΥΝ». Από το 1992 λειτουργεί ως Κέντρο Εκπαίδευσης με την ονομασία «Κ.Ε. ΠΟΡΟΣ». Το 2011 άρχισαν να διαμορφώνονται και να διατίθενται για πρώτη φορά πέντε (5) ξενώνες για τον παραθερισμό Αξιωματικών-Υπαξιωματικών. Από τον Απρίλιο του 2013 βρίσκονται πλέον σε διάθεση συνολικά δεκαπέντε (15) ξενώνες και οι οποίες εξυπηρετούν ανάγκες παραθερισμού για τους Ανθυπασπιστές-Υπαξιωματικούς του ΠΝ.

  1. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
  2. ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ