Ναύσταθμος Σαλαμίνας

 

Ναύσταθμος Σαλαμίνας

 

ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Η αποστολή του Ναυστάθμου Σαλαμίνας (ΝΣ) είναι, να υποστηρίζει από τον καιρό της ειρήνης τα Πολεμικά Πλοία και τις Ναυτικές Υπηρεσίες, από άποψη ελλιμενισμού, ανεφοδιασμού, συντήρησης, επισκευών, κατασκευών και εν γένει ευκολιών Διοικητικής Μέριμνας, καθώς και να μεριμνά για την οργάνωση, διοίκηση, ασφάλεια, εκπαίδευση, συντήρηση και ετοιμότητα των Ναυτικών Υπηρεσιών, από τις οποίες συνίσταται και των Βοηθητικών Πλοίων και πλωτών μέσων Διοικητικής Μέριμνας που υπάγονται σε αυτόν, με σκοπό, την εφαρμογή των σχεδίων και διαταγών του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Γ.Ε.Ν.) και της Διοίκησης Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού (Δ.Δ.Μ.Ν.) στην ειρήνη, στην κρίση και στον πόλεμο.

Η έδρα του ΝΣ βρίσκεται στα διοικητικά όρια του Δήμου Σαλαμίνας. Ο ΝΣ υπάγεται στο Διοικητή του ΔΔΜΝ, με σχέση Διοικητικής Διοίκησης και Επιχειρησιακού Ελέγχου, διατηρούμενης της Επιχειρησιακής Διοίκησης από τον Α/ΓΕΝ.

 

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Από το 1881 αρχίζει η εντατική οικοδόμηση του Ναυστάθμου Σαλαμίνας στη θέση «Αράπη».Το πρώτο έργο που άρχισε να κατασκευάζεται στο Ναύσταθμο ήταν το Νεώλκειο του οποίου η εσχάρα (χαμουλκός) στοίχισε240.000 γαλλικά φράγκα ή 266.400 δρχ. Η εφημερίδα της εποχής «ΑΙΩΝ», στο φύλλο της 20ης Μάιου 1881, μας πληροφορεί ότι άρχισε στις 17 Μαΐου 1881 η κατασκευή νεωλκείου, που είναι αναπόσπαστο και πολύ χρήσιμο έργο για κάθε Ναύσταθμο, πλην όμως προσέκοψε στο ακατάλληλο έδαφος και παρέμεινε μισοτελειωμένο. Το ίδιο έτος ξεκίνησε και η κατασκευή οικίσκων και παραπηγμάτων για τους εργάτες. Στη συνέχεια, άρχισε να κατασκευάζεται ένας προβλήτας, μήκους 150 μέτρων, για την πρόσδεση των πλοίων. Η εφημερίδα «ΑΙΩΝ», στο φύλλο της 23ης Ιουλίου 1881, δημοσίευσε τη δημοπράτηση του έργου. Η δαπάνη προϋπολογίσθηκε σε 465.302 δραχμές. Ακολούθησε η κατασκευή άλλων έργων βασικής υποδομής, όπως του λεμβουργείου, του πυροτεχνουργείου, του οικήματος μηχανικών υπαξιωματικών και των ναυτών, της αποθήκης αμυντικού και επιθετικού υλικού, της οικοδομής του χυτηρίου, του σφυρηλατείου και του λεβητοποιείου. Ανάμεσα στα έργα που προγραμματίσθηκαν και άρχισαν να κατασκευάζονται την εποχή εκείνη ήταν το «Διευθυντήριο» δηλαδή το οίκημα και το γραφείο Διευθυντού του Ναυστάθμου. Το συγκεκριμένο οίκημα διατηρείται σε άριστη κατάσταση έως και σήμερα.

Στη συνέχεια παραγγέλθηκε στη Γαλλία και στα εργοστάσια της εταιρίας FORGESETCHANTIAS, η πρώτη πλωτή δεξαμενή της οποίας το κόστος είχε υπολογίστηκε σε 1.435.000 γαλλικά φράγκα. Η μεταφορά της από την Τουλώνα στη Σαλαμίνα εκτελέσθηκε από τον Πλοίαρχο Μιλτιάδη Κανάρη, απόγονο του ναυάρχου Κανάρη, ο οποίος διακρίθηκε για τους επιδέξιους χειρισμούς του και για το λόγο αυτό, προάχθηκε κατ' εκλογή στο βαθμό του Υποναυάρχου.

Παράλληλα με την πλωτή δεξαμενή, ο Ναύσταθμος απέκτησε και τον πρώτο γερανό ανυψωτικής δύναμης 50 τόννων. Ο γερανός μελετήθηκε από τον αρχιναυπηγό Άγγελο Αναστασίου και με την ενεργοποίηση του επαύξησε τις δυνατότητες του Ναυστάθμου.

Αντίστοιχη μέριμνα δόθηκε και στην αναβάθμιση της αμυντικής προστασίας / οχύρωσης του Ναυστάθμου, που δεν ήταν άλλη από την κατασκευή πυροβολείων και οχυρωματικών έργων. Η οχύρωση του Ναυστάθμου υλοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα από το 1881 έως το 1884. Ήταν έργο της Κυβέρνησης του Τρικούπη ύστερα από εισήγηση ειδικής επιτροπής αποτελούμενης από Γάλλους Αξιωματικούς. Τα οχυρωματικά έργα άρχιζαν από τον Πειραιά, συνεχιζόταν έως το νησί της Ψυττάλειας και μέχρι την απέναντι ακτή της Σαλαμίνας. Επίσης κατασκευάσθηκαν πυροβολεία επάνω στη νησίδα του Αγίου Γεωργίου, στηνακτή του Περάματος και στον όρμο των Μεγάρων, έτσι ώστε να καλύπτεται εξωτερικά όλη η περίμετρος του Ναυστάθμου και να προφυλάσσεται ο ελλιμενιζόμενος στόλος από ενδεχόμενη εχθρική προσβολή.Στα οχυρωματικά έργα τοποθετήθηκαν τα μεγάλα πυροβόλα τύπου «Άρμστρογκ», που πρόσφατα είχαν αφαιρεθεί από τα πλοία του Στόλου για να αντικατασταθούν με τα πυροβόλα τύπου «Κρουπ».

Πριν τους βαλκανικούς πολέμους οι υπηρεσίες του Ναυστάθμου Σαλαμίνας αναγκάστηκαν να εντείνουν τις εργασίες τους για την επισκευή πλοίων και για την ενεργοποίηση ακόμη και κάποιων παροπλισμένων. Η Διεύθυνση του Ναύσταθμου ανατέθηκε στον Υποναύαρχο Μιαούλη, υπό την εποπτεία του οποίου επισκευάστηκαν το θωρηκτό «Ύδρα» και οι κανονιοφόροι «Άκτιον», «Αμβρακία». Επίσης εκτελέστηκαν οι εργασίες μετασκευής / εξοπλισμού των εμπορικών ευδρόμων «Μακεδονία», «Εσπερία», «Αρκαδία», ενώ το εύδρομο «Ιωνία» μετατράπηκε σε πλωτό νοσοκομείο.

Από τον Απρίλιο του 1919 η συνδρομή του Ναυστάθμου κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Με τη βοήθεια του Ναυστάθμου υποστηρίχτηκε η επιχειρησιακή ετοιμότητα των πλοίων του στόλου, εκτελέστηκαν οι επισκευές, μετασκευές και οι εξοπλισμοί των επίτακτων εμπορικών πλοίων, ενώ επανδρώνονταν και υποστηρίζονταν τεχνικά οι «προκεχωρημένες βάσεις», που είχαν σκοπό την κάλυψη αναγκών του επιχειρήσεων όπως η «Ναυτική Βάση Κωνταντινουπόλεως».

Από το 1920 άρχισαν οι διεργασίες για την επέκταση του Ναυστάθμου και στην ακτή της Αττικής, στο χώρο της σημερινής περιοχής Αμφιάλης. Οι ανάγκες αποθήκευσης και συντήρησης των νέων πλοίων οδήγησαν στη δημιουργία νέων υπηρεσιών και, κατ’ επέκταση, στην ανάγκη στέγασης αυτών. Το 1920 απαλλοτριώνεται περιοχή της ακτής του Σκαραμαγκά απέναντι από τη Σαλαμίνα, αλλά οι εργασίες διεκόπησαν λόγω της μικρασιατικής καταστροφής, των οικονομικών δυσκολιών και του προσφυγικού προβλήματος.

Μεγάλος είναι ο φόρτος εργασίας στο Ναύσταθμο, τόσο κατά την προπαρασκευαστική περίοδο του Μεσοπολέμου, όσο και κατά την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, καθώς ήταν επιτακτικός ο άρτιος και ταχύς εξοπλισμός και εφοδιασμός των πλοίων του Στόλου με το απαιτούμενο εξοπλισμό και υλικά. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, κάποιες υπηρεσίες μεταφέρθηκαν εκτός του χώρου του Ναυστάθμου, όπως το Ναυτικό Νοσοκομείο Σαλαμίνος (ΝΝΣ), το οποίο στεγάστηκε σε σχολικό κτίριο της Σαλαμίνος αλλά και σε σπίτια ιδιωτών. Ο Ναύσταθμος δέχτηκε συχνές επιθέσεις, αλλά συνέχισε να λειτουργεί και να προσφέρει τις υπηρεσίες του μέχρι την ημέρα που ο Στόλος αναχώρησε για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου μαζί με τη Διοίκηση του Ναυτικού.

Από τα μέσα του 1941 έως και το φθινόπωρο του 1944, ο χρησιμοποιήθηκε από τις Δυνάμεις Κατοχής, οι οποίες κατά την αποχώρησή τους, προξένησαν πολλές καταστροφές με ανατινάξεις. Καταστροφικές επίσης ήταν οι αεροπορικές επιδρομές και οι βομβαρδισμοί των Συμμάχων κατά τη διάρκεια της κατοχής. Μετά τον πόλεμο και την απελευθέρωση άρχισε η δύσκολη αποστολή της ανασυγκρότησης του. Έκτοτε εκτελέστηκαν διάφορα έργα υποδομής με αποτέλεσμα σήμερα ο Ναύσταθμος Σαλαμίνας, μέσω των Διευθύνσεών του, να διαθέτει όλη την υποδομή σε κτίρια, προβλήτες, δεξαμενές, αποθήκες και βοηθητικά πλοία που απαιτείται να έχει, προκειμένου να εκπληρώσει την αποστολή του.

 

 

ΟΡΓΑΝΟΓΡΑΜΜΑ

Ναύσταθμος Σαλαμίνας

 

 
 
 
Ναύσταθμος Σαλαμίνας
Διοικητής ΝΣ (1000)
Διατελέσαντες Διοικητές Ναυστάθμου Σαλαμίνας
Διεύθυνση Διοικήσεως (ΝΣ/ΔΔ) (2000)
Ιστορικό
Γενικά
Αρμοδιότητες
Οργανόγραμμα
Τεχνική Διεύθυνση (4000)
Αποστολή
Γενική Περιγραφή
Τμήματα
Φωτογραφίες
Αρμοδιότητες
Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσίων (5000)
Γενικά
Αρμοδιότητες
Διεύθυνση Καυσίμων (6000)
Οργάνωση
Αρμοδιότητες
Διεύθυνση Ναυτικών Όπλων (ΔΝΟ) (7000)
Γενικά
Οργάνωση
Αρμοδιότητες
Φωτογραφίες
Διεύθυνση Ναυτικού Χημείου (8000)
Αποστολή&Έργο
Αρμοδιότητες
Ναυτικό Νοσοκομείο Σαλαμίνας (9000)
Αποστολή
Κοινωνική Προσφορά
Οργάνωση
Αρμοδιότητες
Υγειονομική Μέριμνα
Διεύθυνση
Επικοινωνία
Ιστορικό
Διεύθυνση Ναυτικων Έργων (3000)
Ιστορικό
Αρμοδιότητες
Προκεχωρημένη Ναυτική Βάση Σύρου
Αποστολή
Που βρισκόμαστε
Παραθεριστικό Κέντρο
Περιήγηση
Νήσος Σύρος - Πρόσβαση
Χρήσιμα Τηλέφωνα
Ανεξάρτητα Γραφεία
Βοηθητικά Πλοία ΝΣ